Emma

Hoi, ik ben Emma… en ik moet mensen nog een beetje leren vertrouwen.

Mijn leventje is niet altijd gemakkelijk geweest. Ik leefde buiten, in een moeilijke situatie, en was daardoor ontzettend bang voor mensen. Als iemand te dichtbij kwam, wist ik maar één ding: mezelf verdedigen! Ik blies, krabde en haalde uit met mijn pootje. Niet omdat ik stout wilde zijn, maar omdat ik bang was en niet wist of ik mensen wel kon vertrouwen.

Gelukkig mocht ik naar de opvang, waar ik in alle rust mijn vijf kleintjes groot mocht brengen. En daar heb ik mijn taak als mama met veel liefde vervuld.

Maar ondertussen gebeurde er ook iets met mij…

Mijn opvangmensen geven me de tijd en de ruimte die ik nodig heb. Ze dringen zich niet op en laten me op mijn eigen tempo ontdekken dat mensen misschien toch niet zo eng zijn. En weet je? Ik begin het stilaan te geloven!

Waar ik vroeger niemand in mijn buurt wilde, wandel ik nu nieuwsgierig door het huis. Zodra ik hoor dat er eten aankomt, sta ik gezellig in de keuken. En heel voorzichtig mag je zelfs al eens je vinger naar me uitsteken om eraan te snuffelen. Zonder geblaas of uitgehaalde pootjes! Dat zijn voor mij enorme stapjes. Voor jullie misschien klein, maar voor mij betekenen ze de wereld.

Nu mijn kleintjes stilaan hun eigen weg mogen gaan, is het tijd voor mij. Ik ben al die tijd een goede mama geweest, maar nu mag ik ook eens aan mezelf denken. Ik wil ontdekken hoe het voelt om ergens écht thuis te zijn. Een plekje waar ik veilig ben en waar niemand iets van me verwacht.

Wat zoek ik in mijn gouden mandje?

• Een rustig thuis waar ik helemaal mezelf mag zijn en op mijn eigen tempo kan openbloeien.

• Andere katten zijn welkom, zowel jonge als oudere soortgenootjes. Maar ook als enige kat kan ik gelukkig zijn.

• Mijn mensen mogen gerust fulltime werken. Ik heb vooral nood aan rust, ruimte en een veilige omgeving.

• Honden en jonge kinderen zijn liever niet mijn huisgenoten. Dat zou voor mij wat te spannend zijn.

• Een afgeschermde tuin of kattenren zou heerlijk zijn, maar het allerbelangrijkste is dat ik me veilig voel.

Ik vertel het maar meteen eerlijk: ik ben geen kant-en-klare knuffelpoes. Misschien kom ik niet meteen op je schoot liggen en misschien duurt het even voor ik je helemaal vertrouw. Maar achter dat bange snoetje zit een katje dat stilaan de moed vindt om de wereld opnieuw te ontdekken.

Ik zoek iemand die blij wordt van kleine stapjes. Iemand die niet opgeeft als ik me eens verstop, maar glimlacht wanneer ik voor het eerst nieuwsgierig dichterbij kom. Iemand die begrijpt dat vertrouwen niet kan worden afgedwongen, maar mag groeien.

Misschien word ik ooit jouw beste vriendinnetje. Misschien blijf ik altijd een beetje op mezelf. Maar met geduld, liefde en respect wil ik graag ontdekken wat het betekent om écht thuis te zijn.

Geef jij mij de kans om niet langer bang te hoeven zijn, maar gewoon Emma te mogen zijn?

Liefs,
Emma